از ويژگيهاى آن بزرگوار اينكه : پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود:

"مهدى طاووس اهل بهشت است ."

و در عبارت ديگر فرمود:

"چهره مهدى (علیه السلام) از فرزندانم همچون ماه تابان است ، رنگ چهره اش ‍

عربى است و بدنش همانند جسم مردان بنى اسرائيل (بلند قد) است ، زمين را

همانگونه كه پر از ظلم و جور شده ، پر از عدل و داد مى كند، اهل آسمانها و

زمين و پرندگان در هوا از حكومتش راضى هستند ، بيست سال حكومت مى كنند.”(18)

روزى پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم به دختر گراميش فاطمه عليهاالسلام رو

كرد و به اين شخصيتها افتخار كرده و فرمود:

"بهترين پيامبران پدرت است ، و از ما است بهترين اوصياء كه شوهرت على عليه

السلام است و از ما است بهترين شهدا كه عموى من حمزه است ، از ماست آن كس كه

دو پر دارد و با آن دو پر در بهشت هر جا بخواهد به پرواز در مى آيد، و او پسر

عموى پدرت جعفر است ، از ماست دو سبط اين امت ، دو آقاى جوانان اهل بهشت ،

حسن عليه السلام و حسين عليه السلام و اين دو فرزندان تو هستند و از ما است

مهدى (علیه السلام) و او از فرزندان تو است .” (19)

امام سجاد عليه السلام فرمود: “قائم ما داراى نشانه هايى از شش پيامبر است :

1- نشانه اى از نوح عليه السلام .

2- نشانه اى از ابراهيم عليه السلام .

3- نشانه اى از عيسى عليه السلام .

4- نشانه اى از موسى عليه السلام .

5- نشانه اى از ايوب عليه السلام .

6- نشانه اى از محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم ."

امام نشانه اش از نوح عليه السلام طول عمر است ، اما نشانه اش از ابراهيم

عليه السلام مخفى بودن محل ولادتش است ، اما نشانه اش از موسى عليه السلام

ترس از دشمن و غيبت است (كه موسى عليه السلام از ترس ‍ فرعونيان از مصر به

مدين رفت و مدتى مخفى بود) اما نشانه اش از عيسى عليه السلام اختلاف راءى

مخفى بود) اما نشانه اش از عيسى عليه السلام اختلاف راءى مردم درباره اش ، و

اعتزال او از مردم است ، اما نشانه اش از ايوب عليه السلام گشايش و پيروزى پس

از بليات و گرفتارى است ، اما نشانه اش از محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم

قيام به شمشير است .”(20)

و در بعضى روايات ، نشانه اى از حضرت يوسف عليه السلام نيز ذكر شده و آن

زندان است (21) (شايد منظور دورى او از دوستانش كه به منزله زندانى بودن او

است ).

از ويژگيهاى امام قائم (علیه السلام) اينكه : امام حسين عليه السلام فرمود:

" او از نظرها پنهان است تا كسى او را به بيعت خود نخواند، و او زير پرچم هيچ

رهبر ناشايستى نرود.”(22)

شوكت و قدرت فوق العاده امام عليه السلام

حضرت رضا عليه السلام در ضمن روايتى فرمود:

" قائم عليه السلام كسى است كه هر گاه خروج كند، در سن پيرى است اما سيماى

جوان دارد، و آنچنان قدرت جسمى دارد كه دستش را به بزرگترين درخت روى زمين

بياندازد، مى تواند آن را از ريشه بركند، و اگر در ميان كوهها صدايش را بلند

كند سنگهاى كوهها قطعه قطعه گردند، عصاى موسى عليه السلام و انگشتر سليمان

عليه السلام همراه اوست .”(23)

از ويژگيهاى حضرت قائم (علیه السلام) اينكه : پيامبر صلى اللّه عليه و آله و

سلم فرمود:

"بهشت مشتاق چهار نفر از خاندان من است كه خدا آنها را دوست دارد و مرا به

دوستى با آنها فرمان داده است :

1- على بن ابيطالب عليه السلام 2 حسن عليه السلام 3 حسين عليه السلام 4 مهدى

(علیه السلام) كه پشت سر مهدى (علیه السلام) حضرت عيسى عليه السلام نماز مى

خواند.”(24)

و در روايت ديگر فرمود: “ما خاندان عبدالمطلب سادات و بزرگان بهشت هستيم ، من

و برادرم على عليه السلام و عمويم حمزه و جعفر و حسن و حسين و مهدى عليهم

السلام .”(25)

شمائل حضرت مهدى عليه السلام

پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود:

"مهدى از ما خاندان است ، بلند پيشانى و بر آمده بينى است (كه وسط بينى اش

برآمدگى دارد).(26)

و نقل شده : روزى حضرت على عليه السلام به امام حسين عليه السلام نگاه كرد و

فرمود:

اين پسرم آقا است چنانكه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم او را آقا

خواند، و بزودى خداوند در صلب او مردى ظاهر سازد كه همنام پيامبر صلى اللّه

عليه و آله و سلم شماست ، و در صورت و سيرت شبيه پيامبر صلى اللّه عليه و آله

و سلم است ، وقتى كه مردم در غفلت بسر مى برند و حق زير پا قرار گرفته و مرده

شده و ظلم و جور آشكار گشته ، خروج مى نمايد، سوگند به خدا اگر خروج به قيام

نكند، گردنش را مى زنند ، اهل آسمان و ساكنان آن از خروجش شاد مى شوند ، بلند

پيشانى و برآمده بينى ، سطبر شكم ، لاغر ران و در ران راستش ، خالى هست ،

گشاده دندان مى باشد، زمين را همچون كه پر از ظلم و جور شده پر از عدل و داد

كند.”(27)

از خصائص امام مهدى (علیه السلام) اينكه : حكومتش سراسر جهان را مى گيرد، در

اين مورد مفسر معروف اهل تسنن قرطبى روايت مى كند كه جميع كسانى كه جهانگير

شدند چهار نفرند كه دو نفرشان كافر بودند يعنى نمرود و بخت النصر و دو نفرشان

مؤمن بودند يعنى : ذوالقرنين و سليمان بن داود عليهماالسلام و بزودى از امت

اسلام پنجمين نفر حاكم سراسر زمين مى شود و او مهدى (علیه السلام) است .(28)

جايز جعفى گويد: از امام باقر عليه السلام شنيدم مى فرمود:

"روزى عمر بن خطاب از اميرمؤ منان على عليه السلام در مورد حضرت مهدى عليه

السلام توضيح خواست .

على عليه السلام فرمود: اما نامش ، حبيبم رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و

سلم با من عهد كرده كه نامش را نبرم تا خداوند او را مبعوث كند ، امام سيمايش

، او جوان نه بلند قد و نه كوتاه قد ، خوش صورت است ، مويش ‍ زيبا است ، و از

سرش به شانه اش ريخته ، نور صورتش سياهى موى سر و صورتش را تحت الشعاع قرار

داده است ."

امام صادق عليه السلام فرمود:

"مهدى (علیه السلام) خروج نمى كند مگر در سالهاى طاق مانند 1 3 5 7 9.”(29)

لقب قائم عليه السلام و مهدى عليه السلام چرا؟

مى پرسند:

چرا زمان عليه السلام با كلمه “قائم “ و “مهدى “ خوانده مى شود، و اينكه بعضى

با شنيدن لقب “قائم “ برمى خيزند و مى ايستند براى چيست ؟

پاسخ :

در بسيارى از روايات ، آن حضرت با لقب قائم (30) و مهدى ، ياد شده و در مورد

قائم ، بسيار مى شد كه در زمان ائمه عليهم السلام بر اثر ظلم و فساد و حاكمان

غاصب ، امامان به ياد امام زمان عليه السلام مى افتادند و مى فرمودند: “قائم

ما انتقام ما را خواهد گرفت ".

قائم يعنى قيام كننده ، نظر به اينكه قيام و نهضت حضرت مهدى (علیه السلام)

جهانى است و در تمام تاريخ بشر چنين قيام و حكومتى نبوده ، آن حضرت با اين

عنوان خوانده مى شود.

اما اينكه پيروان آن حضرت با شنيدن اين لفظ و يا با تلفظ به اين كلمه برمى

خيزند و مى ايستند، اين كار يك نوع عمل مستحبى است و احترام و اظهار پيوند و

انتظار آن حضرت است و ضمنا مردم را به ياد نهضت و قيام حضرت مهدى (علیه

السلام) مى اندازد و براى آنها تلقين عملى مى شود كه بايد برخاست ، نهضت كرد،

اميدوار بود و به زمينه سازى براى ظهور و قيام جهانى رهبرى معصوم و قاطع كه

اميد پيامبران و امامان و همه مستضعفان جهان و قلب تپنده هستى است پرداخت .

اين كار حتى در زمان امام صادق عليه السلام در ميان شيعيان معمول بوده ، حتى

نقل شده در خراسان در حضور حضرت امام رضا عليه السلام كلمه “قائم “ ذكر شد،

امام رضا عليه السلام برخاست و دستش را بر سر نهاد و فرمود: “ اللّهم عجل

فرجه و سهل مخرجه ؛"

"خداوندا بر فرجش شتاب كن ، و راه ظهور و نهضتش را آسان گردان .”(31)

اما در مورد واژه مهدى ، از اين روست كه امام زمان هدايت شده و هدايت كننده

است .

امام صادق عليه السلام در ضمن حديثى در اين مورد فرمود:

" انما سمى القائم مهديا لانه يهدى الى امر مضلول عنه و سمى القائم لقيامه

بالحق ؛"

آن حضرت را مهدى گويند، زيرا او مردم را به امرى كه گم كرده اند هدايت مى

كند، و قائم گويند چون به حق قيام كند”.(32)

از امام باقر عليه السلام سؤ ال شد چرا قائم را “قائم “ خواندند؟

فرمود:

"زيرا ياد او فراموش مى شود و بسيارى از معتقدان به امامت آن حضرت ، راه

ناصحيح مى روند."

از آن حضرت سؤال شد چرا او را منتظر گويند؟ فرمود:

"زيرا براى او غيبتى طولانى است كه روزهايش بسيار است افراد مخلص ‍ و پاك در

انتظارش بسر مى برند ولى افراد شكاك و مردد او را انكار مى كنند و منكران ،

نامش را به مسخره مى گيرند و تعيين كنندگان وقت بسيارند، عجله كنندگان در او

به هلاكت مى رسند، مسلمانان در مورد او نجات مى يابند."